Wilhelmina Drucker als klassiek-liberaal | Boekrecensie

Patrick van Schie

Een nieuwe biografie van Marianne Braun werpt een onverwacht liberaal licht op de Nederlandse feministe Wilhelmina Drucker, die doorgaans als radicaal wordt afgeschilderd. Drucker streed voor gelijke rechten voor mannen en vrouwen, maar eiste gelijkheid voor de wet, geen gelijkheid van uitkomsten. Zij wees beschermende wetgeving voor vrouwen af, omdat vrouwen niet als zwakke wezens moesten worden gezien, en gaf voorrang aan onderwijs en gelijke kansen op de arbeidsmarkt. Door haar afkeer van partijpolitiek bleef ze na invoering van het vrouwenkiesrecht aan de zijlijn. Volgens de auteur evolueerden Druckers denkbeelden tot een kruising van anarchisme en klassiek-liberalisme. De biografie schetst tevens een helder beeld van maatschappelijke kwesties rond 1900.