Teruggave roofkunst: een emotionele afweging?

Karel Wijdeveld

De recente teruggave van koloniale kunstvoorwerpen aan Nigeria roept vragen op over de zorgvuldigheid van het Nederlandse restitutiebeleid. Een commissie die onvrijwillig bezitsverlies onderzoekt past binnen een rechtsstaat, maar de nadruk die de minister van OCW legt op 'voortvarendheid' en 'beleving' ondermijnt de juridische integriteit van dergelijk onderzoek. De overheid lijkt zich schuldig te maken aan cherrypicking: zowel bij de keuze van de juridische basis, waarbij de Nederlandse verjaringstermijn wordt genegeerd, als bij de selectie van welke roofkunst extra bescherming krijgt. Zo geldt voor koloniale roofkunst wél voortvarendheid, maar voor andere geroofde cultuurgoederen niet, wat de wetenschappelijke en juridische fundering verzwakt.